Dokładna analiza postrzępionego terenu Europy, księżyca Jowisza ma pomóc w określeniu bezpiecznych pasów startowych dla przyszłych misji.

Panuję założenie, iż pod lodową powłoką księżyca znajduje się ocean wody. Najnowsze badania, wykonane po raz pierwszy za pomocą zdjęć z sondy Galileo, która to okrążyła Jowisza w odstępie czasowym od 1995 roku do 2003 roku,  wygenerowały pomiar trasy po jakiej porusza się Europa.

„Pierwsza ilościowa próbka daje nam konkretne liczby, liczby rzeczywiste, na podstawie których można uwierzyć.” Mówi Paul Schenk z Księżycowo – Planetarnego Instytutu w Houston w Teksasie.

Schenk używa cieni, a także zdjęć zrobionych z dwóch różnych punktów widzenia, w połączeniu dających obraz 3D, obliczając zjazdowe w różnych regionach Europy. Badacz spotkał się z trzema różnymi rodzajami terenu na powierzchni Europy.

1)      Prążkowane równiny, które tworzą w większości kratery uderzeniowe.

2)      Tak zwane „Chaos – regiony, gdzie góry lodowe zdają się unosić w mrożonej mglistej zupie.

3)      Długie gładkie paski terenu, zwane zespołami „dilational”.

Regiony „Chaos” i powierzchnie kraterowe są szczególnie ekscytujące dla naukowców, badających powierzchnię księżyca w poszukiwaniu wody w stanie ciekłym. Bowiem skorupa lodowa, może w tych miejscach popękać, nadając możliwość wodzie skrytej głęboko wypłynąć na powierzchnię. Za sprawą tego możliwe będzie poszukiwanie dowodów życia na Europie, bez konieczności wiercenia w powierzchni księżyca.

Jednakże tereny te przynoszą też złe wieści dla Ziemskich Naukowców. Do połowy krajobraz w tych regionach bywa pochylony o 10 stopni, podobne nachylenie utrudnia zbytnio życie na „Mars rover Spirit” Strome zbocza mogą wynosić od 20 do nawet 30 stopni pochylenia. Nawet prążkowane równiny posiadają zaokrąglone szczyty, które mogły stwarzać by problemy dla ziemskich badaczy.

Jedynie gładkie rysy powierzchni zespołów „ditional”, są nachylone od 5 stopni w dół. Te szerokie otwory, mają dziesiątki kilometrów szerokości i setki kilometrów w obwodzie, zaś pęknięcia w powłoce lodowej wywołane zostać mogą w tym miejscu jedynie poprzez pole grawitacyjne Jowisze i inne duże księżyce. W następnie czego tereny pęknięć napełnią się wodą i otworzą się jeszcze bardziej, pozostawiając gładką powierzchnię między brzegami otworu.

„To trochę jak zalanie depresji terenowej, poprzez ocean rozprzestrzeniający się na Ziemi”

- mówi Schenk

Obszary te mogą zostać wypełnione, ponieważ forma kraterów nie ulega gwałtownych zmianą, lub też dlatego iż tafla wody wygładza szorstkie tereny powierzchniowe. Dzięki regularnym powodzią, pęknięcia mogą również wydostać na powierzchnię organizmy żywe.

„Te zespoły są jednym z miejsc, które w przyszłości mogą przeistoczyć się w coś na kształt ziemskich oceanów”

- dopowiada Schenk

Europa została ostatnio wybrana jako cel dl misji orbitalnej. Orbiter zakończy odwzorowanie powierzchni Europy, od momentu w którym przerwała sonda Galileo.

„Antena Galileo została uszkodzona, posiadamy jedynie 15 procentową mapę całości księżyca, który jest warty pełnego odwzorowanie”

- tłumaczy badacz.

„Kwestia topografii księżyca jest bardzo ważna, gdyż razem ustanawiamy cel misji Europa – Orbiter”

- dopowiada Bob Pappalardo, z Jet Propulsion Laboratory w Pasadenie,  zajmując się organizacją misji zaplanowanej na rok 2020.